Hoi, ik ben al met pensioen en kan genieten van activiteiten als zingen, tuinieren, films, lezen en rust. Als je interesse hebt in mij, voel je dan vrij een berichtje achter te laten en mijn vriend te zijn.
Ik ben onzeker over mezelf, altijd al geweest dus vraag me niet waarom. Misschien is het wel omdat ik vroeger niet de liefde heb gekend die ik hoorde te krijgen. Wie weet, vind ik hier iemand die me wel waardeert?
Het leven is niet voorbij wanneer je je levensmaatje verliest. Dat besef heeft mij enkele jaren gekost maar ik zie nu weer in dat ik gewoon nog iets van het leven moet maken. Er uithalen wat er nog voor mij in zit zeg maar. En ik ben wel benieuwd naar wat er hier op mijn pad gaat komen.
Dat ik al wat ouder ben zegt toch niets? Het zegt alleen maar dat ik meer ervaren ben en je een des te lekkerdere tijd kan gaan geven, kom jij ook snel eens bij mij bijleren?